#SÖNNFEGURÐ


Warning: file_get_contents(https://graph.facebook.com/?ids=http://www.thorunnivars.is/sonnfegurd/): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 400 Bad Request in /var/www/virtual/thorunnivars.is/htdocs/wp-content/plugins/popular-post-by-facebook-like/popular-post-by-facebook-like.php on line 17

Warning: array_keys() expects parameter 1 to be array, null given in /var/www/virtual/thorunnivars.is/htdocs/wp-content/plugins/popular-post-by-facebook-like/popular-post-by-facebook-like.php on line 19

#SÖNNFEGURÐ

Ég man alveg þann dag þegar ég byrjaði að sjá mig öðruvísi í speglinum en þegar ég var krakki. Held að það hafi ekki gerst fyrr en seint á menntaskóla árunum þegar ég byrjaði fyrst að gagnrýna sjálfa mig en ég held að stelpur byrji mun fyrr en ég gerði. Ég man það eins og það hafi gerst í gær þegar bekkjarsystur mínar í grunnskóla byrjuðu að klípa í hliðarspikið fyrir framan speglana í búningsklefanum eftir íþróttir og sögðust vera með hliðarspik og ég vissi ekki einu sinni hvað það var. Sem krakki hlustaði ég endalaust á athugasemdir frá fullorðnu fólki að ég væri alltof grönn, Ég stend meira sjálfa mig að því stundum að segja við grannar stelpur að þær séu alltof grannar þrátt fyrir að ég hafi einu sinni verið í þeirra sporum. Hvað er að mér! Ég held að það hafi stundum verið alveg jafn sárt að heyra það og að stelpur heyri að þær séu of þungar. Ég þurfti að taka mig á lengi vel til að bæta á mig einhverjum kílóum eftir að hafa grennst hratt þegar ég æfði dans 11x í viku og var alltof ung til þess að skilja af hverju ég þyrfti að borða meira til þess að halda í við hröðu brennsluna. Ég spáði aldrei í þessu og var mér í alvörunni bara alveg sama um hvernig ég leit út og myndi óska þess í dag að ég hefði sama hugsunarhátt og ég gerði þá. Þá var ég ung og áhyggjulaus og öll gagnrýni þaut eins og vindur í gegnum eyrun á mér. Sagan er önnur í dag.

forsidumynd-620x403

Það var ekki fyrr en í menntaskóla þegar ég uppgvötaði þær tillfinningar sem vinkonur mínar töluðu um og byrjaði að gagnrýna sjálfa mig. Ég var kannski heppin að hafa verið ákaflega blind á sjálfa mig og spáði sem minnst í útlitinu en í dag er ég alveg eins og við allar uppteknar af því sem við sjáum í speglinum. Við konur þurfum oft að sæta gagnrýni vegna útlits okkar og þess vegna tel ég staðlana orðna mjög háa og er mjög óraunhæft fyrir konur að ná markmiðunum sem þær setja sér. Ég man allar þær athugasemdir sem ég hef fengið á útlit mitt eins og ég hafi fengið þær áðan. Þær rista djúpt og hugsar maður stanslaust um það sem öðrum finnst um mann. Er ekki bara nóg fyrir eina manneskju að tækla eigin gagnrýni vegna appelsínuhúðar á lærum, kílóafjölda, lafandi brjósta eða vegna læranna sem snertast þegar við göngum.

Hættum að gagnrýna útlit hvors annars. Hvort sem að kona er grönn, í góðu formi eða í yfirþyngd þá held ég að við kvörtum allar jafn mikið yfir útliti okkar. Við verðum að hætta að hugsa eins og allir séu að spá í þyngd okkar, krumpunum á stóra rassinum, mjúku lærunum sem snertast eða litlu sætu brjóstunum sem lafa. Við erum allar jafn fallegar og verðum að fagna fjölbreytileiknum.  Ég ætla að setja mér það persónulega markmið að vera ánægð í eigin skinni og hætta að spá í því hvað öðrum finnst og hvet ykkur til þess að gera það sama. Ég gleymi því ekki í eina mínútu að ég sé fyrirmynd fyrir ungar stelpur hér á síðunni og vil ég alltaf hvetja til heilbrigðis lífsstíls en ekki tala um kílófjölda eða markmið mín að vera svona mjó eða svona flott. Komum fram eins og við erum ó-klæddar og förum í sund og berum á okkur kroppana án þess að sæta gagnrýni!

Þegar ég set inn dress eða æfingafærslur hér á síðunni hef ég reynt að hafa það í huga að muna að lesendur lesa síðuna mína útaf mér og myndu ekki voga sér til þess að dæma mig vegna þess að ég kem bara fram eins og ég er klædd.  Endilega segið mér ykkar sögu í athugasemdum og horfið á fallega myndbandið hér að ofan.

#sönnfegurð

Untitled-11
Þessi umfjöllun er ekki kostuð.

Comments

  1. Vaka Dögg
    April 29, 2015 / 23:08

    Ég hef ávalt verið með litið sjálfstraust, alltaf. Ég var lögð í einelti öll mín grunnskólaár, m.a vegna útlitar og hvernig ég talaði, fékk að heyra nánast á hverjum degi að ég væri nefmælt litið feitt svín, skritinn gleraugna glámur og vissi ekki neitt og gengi um í “pakk” fötum því þau voru ekki merkjavara. Til að falla inní hópinn fór eg að æfa handbolta, i einni ferð okkar fanst einni stelpu svo fyndið að girða niður mig buxirnar fyrir framan alla þegar við vorum að ganga inn í rútunna, eftir það hætti ég að æfa.
    ég fór aldrei í sturtu eftir æfingar með stelpunum, afhverju? Er með ör á milli brjóstana eftir hjartaaðgerð og hugsaði alltaf nei ennþá meira striðni.

    í stuttu máli er ég: þybbin, nefmælt, neð gleraugu, fermdist með spangir, með þó nokkuð af slitum, ör á ökla eftir öklaaðgerð, ör á kvið eftir keisaraaðgerð, ör inn í hjartanu, ör milli brjósta eftir hjartaaðgerð sem mun stækka nú i sumar vegna aðra hjartaaðgerðar. Loks ákvað ég hætta með litla sjálfstraustið og elska mig meira, vera ánægðari þegar ég lýt í spegil, þora fara í sturtuklefan og þvo mer af mér sundklórið en að fela mig í henni, labba nakin um alla íbúð og klæða mig eins og ég vil.

    eg er ekki með vöxt eins og fyrisæta en ég er mín eigin fyrisæta 🙂

    • April 30, 2015 / 11:06

      Haltu áfram að vera stollt af sjálfri þér Vaka og takk fyrir að skilja eftir skilaboð!
      Við erum báðar með ör í hjartanu eftir hjartaaðgerð en við látum það ekki á okkur fá <3 <3 <3

  2. Ásta
    April 30, 2015 / 18:00

    Flott færsla! 🙂 Ég var alltaf mjög grönn og í góðu formi sem krakki… elskaði alla leiki og íþróttir. Þegar maður fór svo í menntaskóla og hafði ekki lengur tíma til að æfa af fullum krafti þyngdist maður um 3 kíló á ári að meðaltali… í 5 ár. Mér fannst hrikalegt þegar ég varð þyngri en mamma 16 ára (hún er mjór íþróttaálfur) og finnst erfitt að vera mest curvy konan í fjölskyldunni. Partur af þyndaraukningunni var auðvitað fullkomlega eðlilegur þáttur af því að þroskast, en hún stoppaði ekki… Loksins tók ég mig á í mataræðinu og hreyfingunni siðasta sumar og náði að losna við nokkur aukakíló og snúa ferlinu við. Ég var aldrei þybbin fannst mér, en var komin óþægilega nálægt því að fara yfir ‘heilbrigða’ BMI stuðulinn. Það var aðalatriðið fyrir mig… Að vera heilbrigð. Mér líður betur núna og er ánægðari með sjálfa mig eftir að ég bætti mataræðið aðeins og hreyfi mig reglulegar. Kílóin eru ekki það mikilvæg… ég verð alltaf curvy m.v. mömmu og er búin að sætta mig við það.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


Looking for Something?