juice

DAGBÓK DJÚSARANS #1-3

Allt í einu datt mér í hug að það væri kominn tími á að endurtaka djús hreinsunina sem ég tók árið 2012. Hún var alltof löng þegar ég hugsa til baka og akkurat núna skil ég ekki hvernig ég hélt út svona lengi. Ein helsta ástæðan fyrir því að ég geri þetta er til að líða betur eftir á. Ég er með sjúkdóm sem heitir Endómetríósa. Ég er með daglega verki og óþægindi. Móðurlífið er bólgið og hart eins og múrsteinn og geri ég þetta í þeirri von um að líða betur. Sem að djúsfastan gerir. Ég finn ekki fyrir neinum verkjum á meðan. Sem segir mér kannski að ég þarf að taka til í matarræðinu til að líða betur. Ég ákvað þess vegna að gera núna 5 daga hreinsun. Ég sé mikið eftir þeirri ákvörðun núna vegna þess að eftir þrjá daga er þetta bara komið gott. Ég vildi að ég gæti hætt en það eru flest allir lesendur bloggsins að fylgjast með mér. Sem heldur í mér lífinu. Það er heldur ekkert hægt að spóla til baka þegar maður er búinn að panta sér safa pakka í fimm daga. Ég ákvað að plana ekkert sérstakt fyrir vikuna og hef því fáum skyldum að gegna. Eiginlega bara frí fyrir utan skóla og lærdóm.

Dagur eitt er bara grín ef ég ber hann saman við dag 2-3. Maður er enn spenntur að byrja og allt er svo gaman. Orkan gærdagsins er enn í líkamanum. Djúsarnir eru misgóðir og dagur eitt var virkilega auðveldur. Ég ákvað í byrjun föstunnar að þetta væri minn tími til að njóta. Ég hef samt ekkert notið neitt rosalega mikið. Er búin að liggja í heitu baði og klára heila séríu af Jane the Virgin. Dagur tvö byrjaði einstaklega vel þangað til að ég misreiknaði mig eitthvað og var ekki búin að fá mér safa í næstum 4 klst. Þá krassaði ég og leið hræðilega illa. Samt langaði mig ekki í mat. Langaði bara að losa magann við þennan djús. Sem maginn gerði síðan sjálfkrafa. Þá leið mér aðeins betur og náði að koma einum safa ofan í mig fyrir nóttina. Um morguninn vaknaði ég eins og keyrt hefði verið yfir mig en var staðráðin í að halda þessu áfram. Opnaði mér einn grænan og sötraði hann í um það bil 40 mínútur áður en flaskan var orðin tóm. Fyrir mér er þessi djúsun samt svo mikið frí fyrir hugann. Þegar ég borða morgunmat plana ég nefnilega hádegismatinn minn og síðan koll af kolli. Ég hugsa held ég stanslaust um mat og elska að borða eitthvað gott. Ekkert í óhófi en ég er ein af þeim sem er alltaf svöng. Núna veit ég bara hvað kemur næst, gulur, rauður og síðan grænn. Þetta er eins og að vera ungabarn á brjósti þar sem mamman skipuleggur með nokkurra klukkutíma fresti hvenær barnið skal fá að drekka. Í dag er ég búin að vera í rosalega vondu skapi og það er líklegast vegna þess að líkaminn er ekki búinn að vera að fá það sem hann er vanur. Sit hérna með garnagaul að skrifa þessa færslu en mæli samt einstaklega með þessu ferli bara upp á sjálfstjórnina að gera. Læra á sjálfan sig og taka frí frá öllu. Núna ætla ég að fá mér einn grænan í von um að fá einhverja hvatningu um að halda áfram næstu tvo dagana.

Kannski er samt allt í lagi að játa sig sigraða eftir 3 daga hreinsun?

Untitled-11